اشعاری برای باغ گودول و شَوُدون

اشعاری برای باغ گودول و شَوُدون

نویسنده : فروزان مجدی نسب   زمان و تاریخ انتشار : ۶ مهر ۱۳۹۲   

یَکونَه مُلکِ اُدونُم شَوُدون

شَوُدونُم شَوُدونم شَوُدون

میا باد خنک پی بو دریزَه

گِرَ خُو چَقدَ آسونُم شودون

بزَندِیم قد دو شومی یُ برَفتِیم

مُنو خارِ برارونُم شودون

شَوُدونُم شَوُدونم شَوُدون

بگُف مارُم مَتَل سی مون هَزارون

خدای دیکِ داسونُم شودون

بکَندِیم سنگ اَ دیوارُ بباختِیم

چَقُل په هر دو خارونُم شودون

شَوُدونُم شَوُدونم شَوُدون

بِخُندُم درسُمه مشقِ نِوِشتُم

کلاسُ درسُ دیسونُم شودون

دو سِی قرصِ بِرِشتُم یَکتَ بنگون

بِبُردُم بَرِ بنگونُم شودون

شَوُدونُم شَوُدونم شَوُدون

زمونِ شا که اعلامیه داشتِیم

مقرِ جنگِ اوسونُم شودون

او وَختی که زیاد مِمونِ اومّه

بِبُردِیم کل قومونُم شودون

شَوُدونُم شَوُدونم شَوُدون

بووَم قرآن بلد بید او زمونا

جَلِسِی درسِ ایمونُم شودون

زمونِ جنگ که هی موشک بِزَندِن

میومِن کل هَمسونُم شودون

شَوُدونُم شَوُدونم شَوُدون

دگه عَصابِ مُ نَم شِوَه هَردَم

سکوتِش کُردَه درمونُم شودون

دلُم خیلی مَخو مِ حُوشِشونَم

دِرارِن اندو بَچونَم شودون

شَوُدونُم شَوُدونم شَوُدون

شَوُدونَه گَ گَ میراث دسفیل

همیشَه گو که: «اِی جونُم شَوُدون»

شَوُدونُم شَوُدونم شَوُدون

misagh_62

 باغ گودول خُرمِ بیست سال پیش (سمت راست بالای تصویر)

نکته: بیت سوم مصرع اول واژه «قد» باید به سکون دال خوانده شود.
*خدا در اینجا به معنای مأمن و مأوای بی انتهای شنیدن قصه است

منبع: وبلاگ دیسون

برچسب ها :   

ارسال دیدگاه

نظر شما :